21/02/2026
بدون دیدگاه
مقالات مرتبط
تفاوت ریزش مو ارثی و هورمونی موضوعی است که بسیاری از افراد زمانی به آن فکر می کنند که ناگهان متوجه افزایش ریزش موهای خود می شوند. دیدن موهای بیشتر در کف حمام، روی بالش یا داخل برس می تواند نگران کننده باشد و ذهن را پر از سوال کند. آیا این ریزش موقتی است؟ آیا به دلیل استرس اتفاق افتاده؟ آیا از خانواده به ارث رسیده؟ یا پای یک مشکل هورمونی در میان است؟
در این مطلب قرار است بررسی کنیم هر کدام از این دو نوع ریزش چه ویژگی هایی دارند، چه نشانه هایی کمک می کند آن ها را از هم تشخیص دهیم، چه عواملی باعث بروز آن ها می شود و چه زمانی لازم است برای بررسی دقیق تر به پزشک مراجعه کنیم.
مطلب پیشنهادی: ریزش مو چیست؟
ریزش مو ارثی که در اصطلاح پزشکی آلوپسی آندروژنتیک نامیده می شود، شایع ترین علت نازک شدن مو در مردان و زنان است. این نوع ریزش زمینه ژنتیکی دارد و معمولا به صورت تدریجی و در طول زمان ایجاد می شود. بسیاری از افرادی که به دنبال شناخت دقیق تفاوت ریزش مو ارثی و هورمونی هستند، در نهایت متوجه می شوند که الگوی ریزش آن ها به این نوع نزدیک تر است.
این نوع ریزش به دلیل حساسیت ژنتیکی فولیکول های مو به هورمون های آندروژنی ایجاد می شود، به ویژه هورمونی به نام DHT که از تستوسترون مشتق می شود. در افرادی که از نظر ژنتیکی مستعد هستند، این هورمون به گیرنده های موجود در فولیکول مو متصل می شود و به مرور زمان باعث کوچک شدن آن ها می گردد. این روند را کوچک شدن تدریجی فولیکول ها می نامند.
مطلب پیشنهادی: بهترین روغن برای ریزش مو
با کوچک شدن فولیکول ها اتفاقات زیر رخ می دهد:
این روند معمولا آهسته و تدریجی است و ممکن است طی چند سال پیشرفت کند. همین تدریجی بودن یکی از نکات مهم در درک تفاوت ریزش مو ارثی و هورمونی محسوب می شود، زیرا در نوع هورمونی اغلب تغییرات سریع تر و ناگهانی تر دیده می شود.
ریزش مو ارثی معمولا از الگوهای مشخصی پیروی می کند.
در مردان:
در زنان:
یکی از ویژگی های مهم این نوع ریزش این است که معمولا با یک عامل محرک ناگهانی شروع نمی شود. روند آن آرام و پیوسته است و اغلب در سابقه خانوادگی نیز دیده می شود. اگر نازک شدن موهای شما از دهه بیست یا سی زندگی آغاز شده و اعضای نزدیک خانواده نیز الگوی مشابهی داشته اند، احتمال درگیر بودن عامل ژنتیکی بالا است.
مطلب پیشنهادی: آیا شامپو ضد شوره باعث ریزش مو می شود؟
ریزش مو هورمونی زمانی اتفاق می افتد که نوسان یا عدم تعادل در سطح هورمون ها، چرخه طبیعی رشد مو را مختل می کند. برخلاف نوع ارثی که معمولا روندی آهسته و تدریجی دارد، این نوع ریزش اغلب بعد از یک اتفاق مشخص یا تغییر فیزیولوژیک در بدن بروز می کند. همین تفاوت در نحوه شروع، یکی از نکات مهم در درک تفاوت ریزش مو ارثی و هورمونی به شمار می رود.
موها به صورت طبیعی در چرخه های منظم رشد می کنند که شامل سه مرحله است:
زمانی که تغییرات هورمونی شدید رخ می دهد، تعداد زیادی از موها به طور ناگهانی وارد مرحله استراحت می شوند. در نتیجه، ریزش مو افزایش پیدا می کند. این وضعیت در اصطلاح پزشکی با عنوان افلوویوم شناخته می شود و معمولا با ریزش منتشر و قابل توجه همراه است.
ریزش مو هورمونی می تواند به دلایل مختلفی ایجاد شود، از جمله:
برخلاف ریزش مو ارثی که معمولا بدون یک عامل محرک واضح پیشرفت می کند، ریزش مو هورمونی اغلب به صورت ناگهانی ظاهر می شود. این ویژگی کمک می کند هنگام بررسی تفاوت ریزش مو ارثی و هورمونی بتوانید سرنخ های دقیق تری از وضعیت خود به دست آورید.
مطلب پیشنهادی: بهترین شامپو ضد ریزش مو
در بسیاری از موارد، این نوع ریزش مو موقتی است، به ویژه اگر علت زمینه ای آن شناسایی و به موقع درمان شود. تشخیص درست علت زمینه ای نقش بسیار مهمی در کنترل و بهبود این وضعیت دارد و همین موضوع اهمیت شناخت دقیق تفاوت ریزش مو ارثی و هورمونی را دو چندان می کند.
در بسیاری از موارد، سریع ترین راه برای تشخیص علت ریزش مو این است که به الگوی آن دقت کنید. نوع پخش شدن ریزش و سرعت پیشرفت آن می تواند سرنخ های بسیار مهمی بدهد. بررسی همین الگوها کمک می کند بهتر بتوانیم تفاوت ریزش مو ارثی و هورمونی را تشخیص دهیم و مسیر درمان را مشخص کنیم.
در ریزش ناگهانی که به آن افلوویوم گفته می شود، معمولا این ویژگی ها دیده می شود:
در این نوع ریزش، معمولا ناحیه مشخصی دچار طاسی نمی شود. به جای آن، فرد احساس می کند حجم کلی موها کمتر شده و موها در همه قسمت های سر نازک تر شده اند. این الگوی منتشر یکی از نشانه های مهم در بررسی تفاوت ریزش مو ارثی و هورمونی است، زیرا در نوع ارثی معمولا الگوی مشخص تری دیده می شود.
در مقابل، آلوپسی آندروژنتیک یا همان ریزش مو ارثی ویژگی های متفاوتی دارد:
این نوع ریزش معمولا با ریزش شدید و ناگهانی همراه نیست. روند آن آرام است و به مرور زمان قابل توجه تر می شود. به همین دلیل اگر فردی با ریزش ناگهانی و شدید مواجه شود، احتمال درگیر بودن عامل هورمونی یا شرایطی مانند افلوویوم بیشتر مطرح می شود. توجه به همین تفاوت های ظاهری کمک می کند بتوانیم با دقت بیشتری تفاوت ریزش مو ارثی و هورمونی را تحلیل کنیم و تصمیم آگاهانه تری بگیریم.
مطلب پیشنهادی: چگونه شامپو از ریزش مو جلوگیری میکند؟
یک روش ساده برای ارزیابی وضعیت ریزش مو شما وجود دارد:
نازک شدن تدریجی + سابقه خانوادگی + ایجاد الگوی مشخص → احتمال ریزش ارثی
ریزش ناگهانی + تجربه اخیر زندگی یا تغییرات سلامتی + نازک شدن منتشر → احتمال ریزش هورمونی یا ناشی از استرس
با این حال، واقعیت همیشه اینقدر ساده نیست. برخی افراد ممکن است هر دو نوع را تجربه کنند؛ برای مثال، فردی که مستعد ژنتیکی است ممکن است بعد از استرس یا بیماری متوجه افزایش ریزش مو شود. به همین دلیل، ارزیابی تخصصی اغلب ضروری است.
ریزش مو ارثی به طور کامل قابل بازگشت نیست، اما اغلب می توان روند آن را کند یا تثبیت کرد — به ویژه اگر زود اقدام شود. شناخت دقیق تفاوت ریزش مو ارثی و هورمونی در انتخاب روش درمان مناسب اهمیت زیادی دارد.
روش های رایج درمان شامل موارد زیر هستند:
محصولات موضعی مستقیما روی پوست سر استفاده می شوند تا:
برخی داروها می توانند اثر هورمون ها روی فولیکول ها را کاهش دهند، مشروط بر اینکه هیچ ممنوعیت پزشکی وجود نداشته باشد.
مطلب پیشنهادی: قوی ترین سرم ضد ریزش مو
روش میکرونیدلینگ می تواند عوامل رشد را فعال کرده و جذب درمان را بهتر کند.
تحریک نور می تواند فعالیت فولیکول ها را افزایش داده و به رشد مجدد کمک کند.
این روش شامل تزریق بخش های غلیظ شده خون خود فرد به پوست سر است تا فولیکول ها تحریک شوند. این روش می تواند در مراحل اولیه ریزش مو ارثی و هورمونی مفید باشد.
پایداری و تداوم در درمان بسیار مهم است. ریزش مو ارثی نیاز به مدیریت طولانی مدت دارد.
در این نوع ریزش، هدف اصلی رفع علت زمینه ای است:
مواد مغذی مانند آهن، زینک، ویتامین D و گروه ویتامین B نقش مهمی در رشد مو دارند.
درمان ممکن است نیازمند همکاری با پزشک عمومی، اندوکرینولوژیست یا متخصص زنان باشد.
اگر استرس عامل ریزش است، استراحت و بهبود وضعیت روانی می تواند در چند ماه ریزش مو را کاهش دهد.
محصولات مخصوص پوست سر می توانند گردش خون را بهبود داده و التهاب را کاهش دهند.
برخلاف ریزش ارثی، ریزش هورمونی معمولا پس از اصلاح علت زمینه ای بهبود می یابد.
مطلب پیشنهادی: بهترین شامپو حاوی روغن آرگان: خارجی و ایرانی
قطعا اعلام بهترین شامپو ضد ریزش مو نیاز به مشاوره و بررسی و آزمایش محصولات مختلف خواهد داشت. شامپوهای برند سان وی همگی بدون سولفات هستند و از مناسب ترین ترکیبات موثر بر روی مشکلات مختلف تشکیل شده اند. این محصولات همگی تست شده و با نظر متخصص تولید شده اند و درنتیجه اثربخشی مناسبی را خواهند داشت. باتوجه به موضوع این مطلب مبنی بر معرفی محصول خصوصا شامپو برای ریزش مو ما شامپو و محصولات مکمل برند سان وی برای بهبود ریزش مو را معرفی می کنیم.
پیشنهاد ویژه ما شامپو ضد ریزش مو سان وی یا همان شامپو کافئین معروف می باشد. این شامپو مناسب برای انواع مو و به خصوص موهای ریزش دار حاوی عصاره گوارانا، عصاره گیاه دم اسب، کافئین و زینک حاوی ویتامین B1 ،B2 ،B3 ،B5 ،B6 ،K و E و قابل استفاده برای آقایان و بانوان می باشد.
عملکرد اصلی
ویژگی های خاص
مجصول مکمل پیشنهادی نیز سرم تقویت کننده مو سان وی مناسب برای انواع مو حاوی عصاره ریشه پاناکس جینسینگ، عصاره ریشه بابا آدم، کافئین:افزایش گردش خون مویرگی ، پروتئین هیدرولیز شده سویا، تریکوژن، عصاره سائوپالمتو، عصاره ریشه جینسینگ قابل استفاده برای آقایان و بانوان دارای عملکرد اصلی افزایش گردش خون مویرگی اطراف فولیکول ها و ویژگی های خاص تغذیه فولیکول ها با ویتامین ها و مواد معدنی ، حاوی مواد با قابلیت مهار 5-آلفاردوکتاز ، تقویت موها و کمک به کاهش ریزش مو می باشد.
همه ریزش مو نیازمند درمان شدید نیست. گاهی فقط اطمینان از نبود مشکل جدی کافی است. ریزش موقتی پس از بیماری یا زایمان ممکن است طی چند ماه به طور طبیعی برطرف شود.
نظارت بر روند ریزش می تواند رویکردی مناسب باشد، وقتی که:
ارزیابی صادقانه اهمیت دارد؛ درمان بیش از حد می تواند باعث استرس و هزینه غیرضروری شود.
فولیکول های مو به طور نامحدود غیرفعال باقی نمی مانند. در ریزش مو ارثی، کوچک شدن طولانی مدت فولیکول ها ممکن است منجر به از بین رفتن دائمی فعالیت آن ها شود.
هر چه درمان زودتر آغاز شود:
تاخیر در ارزیابی می تواند گزینه های درمانی موجود را کاهش دهد.
صرف نظر از علت، عادات سالم می توانند نتیجه بهتری داشته باشند:
سلامت مو منعکس کننده سلامت کلی بدن است.
بله، کاملا ممکن است فردی مستعد ژنتیکی باشد و همزمان ریزش هورمونی را تجربه کند.
برای مثال:
در این شرایط، برنامه درمانی باید هر دو عامل را مد نظر قرار دهد تا بهترین نتیجه حاصل شود.
جمع بندی
تفاوت ریزش مو ارثی و هورمونی نقش کلیدی در تشخیص و انتخاب روش درمان مناسب دارد. ریزش مو ارثی معمولا تدریجی است، الگوی مشخصی دارد و در سابقه خانوادگی دیده می شود، در حالی که ریزش مو هورمونی اغلب ناگهانی است و با تغییرات جسمانی یا استرس مرتبط می شود.
شناخت دقیق الگوها، علائم و عوامل زمینه ای، همراه با بررسی های تخصصی مانند معاینه پوست سر، تحلیل ریشه مو و آزمایش های خون، می تواند به تشخیص درست کمک کند. اقدام زودهنگام و پایبندی به روش درمان مناسب، چه موضعی، دارویی یا حمایتی، شانس حفظ موهای موجود و کنترل روند ریزش را افزایش می دهد.
علاوه بر درمان های تخصصی، سبک زندگی سالم شامل تغذیه مناسب، مدیریت استرس و مراقبت صحیح از موها، تاثیر زیادی در بهبود وضعیت مو دارد. در صورت وجود هر دو عامل ژنتیکی و هورمونی، درمان باید هر دو بعد را در نظر بگیرد تا نتایج مطلوب به دست آید. شناخت و مدیریت درست این عوامل، بهترین راه برای حفظ سلامت مو و جلوگیری از ریزش غیرقابل برگشت است.
مراجع:
https://hairologycentre.com/is-your-hair-loss-genetic-or-hormonal-how-to-tell-the-difference/
https://dslaboratories.com/blogs/news/is-your-hair-loss-genetic-or-hormonal-here-s-how-to-tell
https://dermamedicalclinic.ch/en/dermatology/hair-disorders/genetic-sudden-hair-loss/
اشتراک گذاری
